Gylfi Ægisson ól mína kynslóð upp, með geðprýði sinni og brag. En á sama tíma og fyrirbærið sem elítan nefnir "Þjóðina" skipti úr tónlistarmönnum yfir í Bjartmar og Eurovision, eða tónafótbolta, benti Gylfi - hugrakkur maður - á að það sem eitt sinn var Gleðiganga þeirra sem ekki þyrftu lengur að vera í felum, væri orðin að Klámgöngu þeirra sem vildu rækta pervertið og markbrenna öfugmennsku (Transhumanism).

Skyndilega var einn okkar dýrasti menningarviti, útataður skyri grýttu úr brengluðu fullsprautuðu glerhúsi.

Tímanna tákn. Blessuð minning.